Van Heinde en Verre: Notities van een terugkomer #63
Kijk, daar komt-ie aan, de vader. In zijn rechterhand houdt hij een papieren tas, in zijn linkerhand ligt het knuistje van zijn dochter. Samen lopen ze naar de afvalbakken die dicht bij mijn huis staan. Uit de zak haalt hij een kartonnen doos die hij zorgvuldig in kleine stukken scheurt. Elk stukje geeft hij door aan zijn dochter, die heel geconcentreerd het karton tegen de klep van de papierbak duwt. Trots kijken zij elkaar aan.
Terwijl zij terug naar huis lopen, opnieuw hand in hand en soms even huppelend op de melodie van een liedje dat alleen zij tweeën kunnen horen, zie ik vanaf mijn balkon hoe op de rijbaan naast de stoep de streekbus afremt voor het stoplicht bij het kruispunt op de hoek. Op het langwerpige dak van het voertuig glinsteren de panelen die nodig zijn voor de motoraandrijving van deze bijna fluisterende, elektrische bus.
Een paar honderd meter links van het kruispunt is een parkeerplaats voor de firma die deelauto’s verhuurt. De benzine-modellen van Greenwheels zijn rood, de elektrische wit. Ik kende het bedrijf al toen ik nog in het buitenland woonde. Inmiddels zijn er diverse vergelijkbare bijgekomen. Handig wel voor de mensen die liefst met het openbaar vervoer reizen, maar soms door de omstandigheden gedwongen toch een auto nemen.
Een beginnend milieubesef
In mijn jeugd was Holle Bolle Gijs een van de hoofdattracties op de Efteling. Leunend op de halve deur van zijn hutje riep hij ‘Papier hier!’ en zei ‘dankjewel’ als je iets in zijn altijd opengesperde mond liet glijden. Dat was geinig, en veel meer eigenlijk niet. Dat het iets te maken kon hebben met een beginnend milieubesef zou toen echt niet in mijn kinderhoofd zijn opgekomen. Maar dat had het natuurlijk wel, zeg ik achteraf.
De bereidheid van de Nederlandse burger om, al is het op kleine schaal, concreet iets bij te dragen aan een betere leefomgeving, die bereidheid is nog altijd heel erg groot. Nederlanders mogen dan vaak bot en in toenemende mate geborneerd overkomen, daar staat tegenover dat zij meer dan mensen in heel veel andere samenlevingen bereid zijn met elkaar rekening te houden. En ook, bijvoorbeeld in het massale vrijwilligerswerk, elkaar te helpen.
Kleine beetjes
Dat is verdomd goed nieuws. Het heeft verband met de daling van 7 procent van de CO2-uitstoot in Nederland in 2022 en 2023 en dus met de strijd tegen klimaatverandering, die een strijd is voor het overleven van de mens op deze planeet. Think global, act local. Leve de vaders en dochters die samen naar de papierbakken lopen.
Maar dan moet andersom ook gelden. Think local, act global. Een paar kilometer boven het kruispunt bij mij op de hoek hoor ik het geluid van dalende vliegtuigen. Zoals die van KLM, de maatschappij die onlangs haar Hoofd Duurzaamheid nog liet verklaren dat het ‘verdomd moeilijk’ zal worden om de klimaatdoelen te halen.
Zeg je KLM, zeg je Shell, zeg je noem-maar-op: dan weet je dat je verneukt wordt. De ouderwetse jacht op winst heeft voor het bedrijfsleven nog helemaal niets aan kracht ingeboet. Consumeer en -meer blijft het doel. Alleen een sterkere overheid kan hier iets tegenover stellen. Denk daar eens aan als u op 29 oktober met uw dochter naar het stembureau wandelt.
Kees Broere